ท่ามวยไทย พื้นฐานมีอะไรบ้าง ตั้งแต่การ์ดจนถึงศอก

ท่ามวยไทยแบ่งเป็นกี่กลุ่ม

มวยไทยใช้อาวุธสี่ชนิดคือหมัด เท้า เข่า และศอก รวมกับการจับคอในวงใน ท่าพื้นฐานทั้งหมดจึงวนอยู่ในห้ากลุ่มนี้ ส่วนชื่อท่าที่ฟังดูเยอะในตำรามวยคือการตั้งชื่อให้ท่าที่ประกอบกันหลายจังหวะ ไม่ใช่ท่าใหม่คนละชุด

พื้นฐานก่อนลีลา

อาวุธมีแค่ สี่อย่าง

หมัด เท้า เข่า ศอก ที่เหลือคือวิธีเอามันมาต่อกัน

ท่ายืนและการ์ด

ทุกอย่างเริ่มจากท่ายืนมวยไทย เท้าหน้าชี้ไปข้างหน้า เท้าหลังเฉียงออก น้ำหนักอยู่กลางลำตัวค่อนไปทางขาหลัง เพื่อให้ยกขาหน้าขึ้นรับหรือถีบได้ทันทีโดยไม่ต้องถ่ายน้ำหนักก่อน ซึ่งต่างจากมวยสากลที่ทิ้งน้ำหนักไปข้างหน้าได้มากกว่าเพราะไม่ต้องกลัวเตะ

การ์ดของมวยไทยยกสูงกว่าและกางกว่าเล็กน้อย เพราะต้องกันทั้งหมัด เข่า และศอกที่มาจากด้านข้าง ข้อศอกจึงหุบเข้าหาลำตัวเพื่อกันเตะเข้าชายโครงไปในตัว

หมัด

หมัดในมวยไทยมีสี่แบบหลัก ชื่อเรียกในภาษาไทยตรงกับลักษณะการออกอาวุธ

ข้อแตกต่างที่คนมาจากมวยสากลต้องปรับคือท่าต่อยมวยไทยไม่ทิ้งตัวตามหมัดมากนัก เพราะถ้าทิ้งน้ำหนักไปข้างหน้าแล้วโดนเตะสวนหรือถูกจับคอ จะเสียหลักทันที

เตะและถีบ

ท่าเตะมวยไทยกับถีบคืออาวุธเท้าที่ใช้บ่อยที่สุด เตะตัดคือการเหวี่ยงหน้าแข้งเข้าเป้าโดยหมุนสะโพกตาม ไม่ใช่การเหวี่ยงปลายเท้า ส่วนถีบคือการยกเข่าแล้วดันฝ่าเท้าออกไป ใช้ผลักคู่ต่อสู้ให้เสียจังหวะหรือหยุดคนที่เดินเข้ามา

เตะกับถีบ

แรงมาจากสะโพก ไม่ใช่ปลายเท้า

ครูฝึกจับขาแก้ท่า เพราะมุมสะโพกผิดหนึ่งองศา แรงหายไปครึ่งหนึ่ง

เตะยังแบ่งตามความสูงของเป้า คือเตะขา เตะลำตัว และเตะคอหรือเตะสูง ยิ่งเตะสูงยิ่งเสี่ยงถูกจับขา จึงเป็นอาวุธที่ใช้เมื่อมั่นใจในจังหวะแล้วเท่านั้น

เข่า

ท่าเข่าเป็นอาวุธระยะใกล้ที่ทำแต้มได้หนักที่สุดในมวยไทย ท่าที่ใช้บ่อยมีเข่าตรงที่พุ่งขึ้นตรง ๆ เข่าเฉียงที่เข้าด้านข้างลำตัว และเข่าลอยที่กระโดดเข้าหาเมื่อคู่ต่อสู้ถอยไม่ทัน

เข่าส่วนใหญ่เกิดขึ้นตอนจับคอได้แล้ว ซึ่งเป็นเหตุผลที่การฝึกเข่ากับการฝึกคลินช์มักถูกสอนต่อกันเสมอ

ศอก

ศอกมวยไทยคืออาวุธที่สร้างบาดแผลได้ง่ายที่สุด เพราะกระดูกแข็งและระยะสั้น ท่าที่เรียกกันบ่อยได้แก่ ศอกตีที่ฟันลงมาจากบน ศอกตัดที่เหวี่ยงขนานพื้น ศอกงัดที่งัดขึ้นจากล่าง ศอกพุ่งที่พุ่งตรงไปข้างหน้า และศอกกลับที่หมุนตัวตาม

ในรายการสมัครเล่นหลายรายการห้ามใช้ศอก หรือบังคับให้ใส่สนับศอก ส่วนเวทีอาชีพในไทยใช้ได้เต็มรูปแบบ อ่านรายละเอียดอาวุธที่กติกาอนุญาตได้ที่ กติกามวยไทย

จับคอตีเข่า

คลินช์หรือจับคอตีเข่าคือสิ่งที่แยกมวยไทยออกจากกีฬายืนสู้อื่นชัดที่สุด ผู้ฝึกจะสอดมือเข้าด้านในแขนคู่ต่อสู้ ประสานมือที่ท้ายทอย แล้วใช้ข้อศอกหนีบเพื่อบังคับหัวให้ลง จากนั้นจึงตีเข่าหรือเหวี่ยงให้เสียหลัก

วงใน

ใครได้มือใน คนนั้นคุมเกม

ประสานมือท้ายทอย หนีบศอก กดหัวลง แล้วเข่าจึงตามมา

การป้องกัน

การป้องกันในท่ามวยไทยมีสี่แนวทางหลัก คือปิดด้วยการ์ด ปัดอาวุธให้เบี่ยงออก ยกแข้งรับเตะ และถอยหรือเบี่ยงตัวออกจากระยะ ท่าที่มือใหม่ต้องฝึกก่อนเพื่อนคือการยกแข้งรับ เพราะเตะขาคืออาวุธที่เจอบ่อยที่สุดตั้งแต่ยกแรก

ราคาของเตะสูง

เตะพลาดเมื่อไร โดนจับขา

จับได้แล้วคนเตะเหลือขาเดียว เกมจึงพลิกทันที

ต่างจากแม่ไม้มวยไทยยังไง

ท่าพื้นฐานคืออาวุธเดี่ยว ส่วนแม่ไม้คือชุดท่าที่เอาอาวุธเหล่านี้มาต่อกันเป็นวิธีแก้ทางคู่ต่อสู้ เช่น แก้หมัดหรือแก้เตะ ฉะนั้นต้องมีท่ามวยไทยพื้นฐานก่อน แล้วแม่ไม้จึงใช้ได้จริง อ่านชุดท่าแม่ไม้ทั้งหมดได้ที่ แม่ไม้มวยไทย 15 ท่า

• เริ่มที่ท่ายืนและการ์ด ก่อนจะไปสนใจท่าสวย ๆ
• ฝึกเตะกับถีบให้แม่น เพราะเป็นอาวุธที่ใช้มากที่สุดบนเวที
• เข่ากับคลินช์เรียนคู่กัน เพราะเข่าส่วนใหญ่เกิดหลังจับคอได้แล้ว
• ศอกไว้ทีหลัง หลายรายการสมัครเล่นห้ามใช้อยู่แล้ว